banner426
 Herşey birden garipleşmişti, bir zamanlar sokağa sığamayanlar, evlere de sığamıyordu. Bütün gelecek planları yerle yeksan olmuş, binbir emek ile toplanan onca dünya malı bile fayda vermez olmuştu. Analar, babalar evlatlarından evlatlar onlara yaklaşmaktan kaçınıyordu. Birbirine sarılmak ölümü koklamak olmuştu. Herkes korkuyordu yoğun bakım ünitesinde bir tüpe bağlanmaktan. Mevla nefes almanın bile insanlar için ne büyük bir nimet olduğunu hatırlatılıyordu adeta. Yinede bir çok insan inandık ve itaat ettik diyemiyordu.

Birbirine benziyordu her gün çoğu insan için ve evler zindan geliyordu çoğu insana. Ve gerçekten insan ziyandaydı.. Hiç bitmiyordu şikayeti. Daha ne zaman şükre duracak duaya varacaktı kalbi.

Yüce kitap bize haber veriyor, insan elbette doyumsuzluğun sonunda kabirde açacak gözlerini.

O gözler ki harama bakmaktan bitap düşmüş, artık aleyhine şahitlik edecek. Ve artık o gün bilmeyecekti insan kıymetini bilmediği günlere dönüşün bir daha olmayacağını ve bilmemeye devam edip Rahmana yalvaracak ve bir daha dönmek için o kıymetini bilmediği zamana.

Beklemeyin dostlar, şükür ve dua için en güzel zaman bu zaman. Hadi gelin birlikte artıralım, teşekkürümüzü, tevekkülümüzü ve tefekkürümüzü.
Nurten KESKİN 
Misafir Avatar
İsminiz
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×

banner370

banner375

banner379

banner373

banner376

banner377

banner149

banner378